← กลับคลังความรู้สาธารณะ

อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน

8 ขั้นตอน เร่งเครื่องกระบวนการเปลี่ยนแปลง

หญิงสาวกับทีมกระตุ้นซุ้มแปดช่วงให้เกิดแรงส่งการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

John Kotter ได้ทำการวิจัยองค์ประกอบและกระบวนการที่จำเป็นต้องใช้ในการบริหารการเปลี่ยนแปลงจากองค์กรที่ทำได้สำเร็จทั่วทุกมุมโลก แล้วจึงได้พัฒนาโมเดลการบริหารการเปลี่ยนแปลงออกมา โดยมีอยู่ทั้งหมด 8 ขั้นตอน ได้แก่

1 สร้างความรู้สึกจำเป็นเร่งด่วน CREATE Sense of Urgencyไม่มีใครอยากเปลี่ยนแปลง ถ้าไม่รู้เหตุผลว่าจะเปลี่ยนแปลงไปทำไม ผู้บริหารสูงสุดขององค์กรจะต้องสามารถสื่อสารถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่องค์กรจะต้องเปลี่ยนแปลงให้กับพนักงานทุกคนได้รับรู้และเข้าใจ ประเด็นที่สื่อสารอาจเป็นความเสียหายที่จะเกิดขึ้นจากการไม่เปลี่ยนแปลงก็ได้ แต่จะดีกว่าถ้าหากการเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้น เพื่อสร้างโอกาสใหม่ที่ยิ่งใหญ่ให้กับพนักงานทุกคน ในการสื่อสารนั้นจะต้องตอบคำถามเหล่านี้ให้ได้(1) อะไรคือโอกาสอันยิ่งใหญ่ ที่จะจุดประกายไฟในหัวใจของทุกคนได้(2) เราจะสื่อสารโอกาสนี้อย่างไร

ให้เข้าไปถึงกลางหัวใจของทุกคน(3) คุณบอกได้หรือไม่ว่า ทำไมโอกาสนี้ถึงควรเป็นขององค์กรเรา องค์กรเรามีศักยภาพอะไรที่จะสามารถช่วยให้คว้าโอกาสนี้ได้(4) อะไรคือประโยชน์ที่ทุกคนจะได้รับถ้าเราทำสำเร็จ อะไรคือผลลบที่จะเกิดขึ้นหากพวกเราล้มเหลว

2 สร้างทีมผู้นำการเปลี่ยนแปลง BUILD Guiding Coalitionการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นได้ ต้องการพลังของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน การเริ่มต้นจะเกิดขึ้นได้ ต้องรวบรวมคนที่รู้สึกรักและผูกพันกับองค์กรเข้ามาเป็นทีมผู้นำ นี่ไม่เกี่ยวกับตำแหน่ง ฝ่าย หน้าที่รับผิดชอบ แต่เป็นเรื่องของทัศนคติที่พวกเขามีต่อองค์กร

ทีมผู้นำการเปลี่ยนแปลงนี้จะเป็นคนกลุ่มแรกที่เข้ามาช่วยกันเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง และเมื่อความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเกิดขึ้น เรื่องยากแค่ไหนก็เป็นไปได้ สมาชิกในทีมผู้นำการเปลี่ยนแปลงควรจะมีคุณสมบัติอย่างน้อยข้อใดข้อหนึ่งในนี้ (1) เป็นคนที่มีอิทธิพลต่อคนรอบข้าง เขาสามารถโน้มน้าวใจคนอื่นๆ รอบตัวให้ยอมเปลี่ยนแปลงได้(2) เป็นคนที่เพื่อนร่วมงานให้ความเคารพนับถืออย่างมาก (3) เป็นคนที่เต็มไปด้วยพลัง คนเหล่านี้อาจมีความดื้อรั้นสูง(4) เป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวาง ไม่สนใจว่าใครจะได้หน้า ยินดีทำเพราะคิดว่านี่คือสิ่งที่ “พวกเรา” ทุกคนควรช่วยกันทำ

3 กำหนดวิสัยทัศน์และความคิดริเริ่มเชิงกลยุทธ์ FORM Strategic Vision & Initiative “วิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์” ในที่นี้หมายถึง “สิ่งที่เราปรารถนาจะเปลี่ยนแปลงไปเป็น” มันคือ ภาพในอนาคตขององค์กรหลังจากที่ทำการเปลี่ยนแปลงได้สำเร็จ ภาพนี้ยิ่งชัดเจนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสามารถช่วยให้ทีมผู้นำการเปลี่ยนแปลงสามารถนำไปใช้สื่อสาร คิดวางแผน ตัดสินใจทำและไม่ทำสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ส่วน “ความคิดริเริ่มเชิงกลยุทธ์” ก็คือ กิจกรรมที่ถูกคิดขึ้นมาเพื่อช่วยสร้าง กระตุ้น สนับสนุน ตอกย้ำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ซึ่งถ้าสามารถออกแบบและลงมือปฏิบัติได้รวดเร็วพอ ก็จะทำให้วิสัยทัศน์นั้นกลายเป็นจริงได้ในที่สุด

4 รวบรวมกองทัพอาสาสมัครนักเปลี่ยนแปลง ENLIST Volunteer Armyการที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ให้เกิดขึ้นได้ จะต้องมีการสะสมพนักงานที่เห็นด้วยและพร้อมขับเคลื่อนไปในทิศทางเดียวกันในจำนวนที่มากพอ เราเรียกคนกลุ่มนี้ว่า “กองทัพอาสาสมัครนักเปลี่ยนแปลง” สิ่งสำคัญที่ให้คนกลุ่มนี้มารวมตัวกัน คือ ความรู้สึกว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นคือสิ่งที่เขา “อยากทำ” ไม่ใช่แค่ “ต้องทำ” และสิ่งที่ทำให้เกิดความอยากทำ ก็คือ ความรู้สึกตื่นเต้นจากการที่ได้ยินได้เห็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่นั่นเอง กระบวนการเปลี่ยนแปลงในขั้นตอนนี้ ไม่ได้ต้องการทุกคนในองค์กรที่จะเห็นด้วยและร่วมมือ

จำนวนที่เราต้องการจริงๆ คือ 50% + 1 คนเท่านั้น เหตุผลที่ต้องการตัวเลขนี้ก็เพราะว่า จะได้ทำให้คนที่ต่อต้านไม่สามารถพูดได้อีกต่อไปว่า “คนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยหรอก” อย่างไรก็ดี มีบางกรณีที่การสร้างทีมผู้นำการเปลี่ยนแปลงและกองทัพอาสาสมัครไม่ได้มีความจำเป็น คือ กรณีที่การเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นเรื่องเฉพาะทางเป็นเรื่องทางเทคนิคมากๆ ที่คนทั่วไปไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอยู่แล้ว เช่น การปรับแต่งเครื่องจักรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ

การเปลี่ยนระบบคอมพิวเตอร์และเครือข่าย ฯลฯ สำหรับในกรณีเหล่านี้เราต้องการเพียงผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิคที่มีความมุ่งมั่นอยากทำให้สำเร็จก็เพียงพอ 5 เริ่มดำเนินการโดยการกำจัดสิ่งกีดขวาง ENABLE Action by Removing Barrier ก่อนอื่นเราต้องย้อนกลับมาถามตัวเองว่า ในองค์กรมีคนอยู่กี่คนที่พร้อมก้าวไปข้างหน้าและลงมือเปลี่ยนแปลง ถ้าพบว่ามีจำนวนน้อยอยู่ คำถามที่ต้องถามต่อไปคือ อะไรคือสิ่งที่ขัดขวางอยู่ ตัวอย่างรายการสิ่งกีดขวางที่อาจมีในองค์กร เช่น-การทำงานแบบแยกส่วนกัน (Silo)-ความคิดคับแคบ มองโลกโดดเดี่ยว ไม่ยอมรับคนที่มีความคิดเห็นต่าง หรือมีรูปแบบการใช้ชีวิตที่แตกต่าง

(Parochialism)-แรงกดดันที่พยายามทำให้บรรลุเป้าหมายของไตรมาส-ความพึงพอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ (Complacency)-กฎระเบียบและกระบวนการ-จำนวนผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่น้อยเกินไป ฯลฯ 6 สร้างความสำเร็จเล็กๆ อย่างรวดเร็วก่อน GENERATE Short-term Winsชัยชนะเป็นเสมือนโมเลกุลของผลลัพธ์ เราจะต้องรวบรวมมัน จัดแบ่งประเภท แล้วสื่อสารมันออกไปอย่างรวดเร็วและบ่อยๆ เพื่อให้เราสามารถติดตามความคืบหน้าของการเปลี่ยนแปลง ช่วยเพิ่มกำลังใจให้กับกองทัพอาสาสมัครของเรา และยังเป็นการบอกกับคนที่ยังสงสัยไม่เชื่อว่าจะเปลี่ยนแปลงได้ ได้เห็นว่าสิ่งที่พวกเขาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ มัน “เป็นไปได้จริงแล้ว”

“เราทำได้แล้ว” ในความเป็นจริง กว่าที่การเปลี่ยนแปลงในองค์กร

จะสำเร็จต้องใช้ระยะเวลานานมาก ถ้าไม่มีการเฉลิมฉลองความสำเร็จเป็นระยะๆ คนก็จะหลงลืม เหน็ดเหนื่อย ท้อแท้ หมดหวัง และล้มเลิกไปก่อนที่จะเห็นความสำเร็จ 7 พยายามรักษาแรงเหวี่ยงที่เกิดขึ้น SUSTAIN Accelerationเมื่อสามารถสร้างความสำเร็จระยะสั้นอย่างรวดเร็วได้หลายๆ ครั้ง จะเริ่มเกิดแรงเหวี่ยงในองค์กรที่จะเป็นประโยชน์ต่อความสำเร็จตามเป้าหมายอย่างยิ่ง ปัญหาของหลายองค์กรที่เกือบจะเปลี่ยนแปลงได้สำเร็จแต่ก็ต้องมาล้มเหลวในที่สุด ก็คือ ยืนระยะไม่ยาวพอ ไม่ขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงให้มีความต่อเนื่อง พวกเขาหยุดทำเมื่อโครงการแรกสำเร็จ

โดยไม่มีโครงการต่อเนื่องมารองรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น นั่นทำให้แรงเหวี่ยงหยุดลง ผู้นำการเปลี่ยนแปลงจึงควรต้องวางแผนการเปลี่ยนแปลงเป็นระยะๆ ค่อยๆ นำพาความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งสามารถนำพาองค์กรไปถึงภาพฝันที่วาดไว้ในที่สุด 8 สถาปนาการเปลี่ยนแปลงให้เป็นทางการ INSTITUTE Changeตลอดระยะเวลาของการเปลี่ยนแปลง พนักงานย่อมต้องมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่างไป และเมื่อการเปลี่ยนแปลงนั้นสำเร็จแล้ว เพื่อให้มั่นใจว่าการเปลี่ยนแปลงดีๆ ที่ได้เกิดขึ้นนั้นจะคงอยู่กับองค์กรตลอดไป

จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการสื่อสารถึงความเชื่อมโยงระหว่างพลังของความร่วมแรงร่วมใจในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมกับความสำเร็จขององค์กร เพื่อให้พวกเขาเห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้ทำไปและอยากที่จะรักษามันเอาไว้ให้ได้นานที่สุด อีกสิ่งหนึ่งที่ต้องพยายามรักษาไว้หลังจากเปลี่ยนแปลงสำเร็จ คือ เครือข่ายของกองทัพอาสาสมัครนักเปลี่ยนแปลง ซึ่งได้ร่วมแรงร่วมใจกันทำงานโดยไม่ยึดติดกับบทบาทภาระหน้าที่หรือสายบังคับบัญชาในโครงสร้างองค์กร นี่คือกำลังสำคัญใน

การสร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งต่อๆ ไป เราต้องสร้างเวทีให้คนในเครือข่ายฯ นี้มีโอกาสได้พบปะพูดคุย ได้ทำงานหรือกิจกรรมอื่นๆ ร่วมกันเป็นประจำ

โดยสรุป กระบวนการบริหารการเปลี่ยนแปลง เริ่มต้นด้วยการกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกว่าจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง กำหนดทิศทางการเปลี่ยนแปลง แล้วจึงเริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของคนในองค์กร และพยายามรักษาแรงเหวี่ยงจนสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นมาตรฐานใหม่ขององค์กร ทั้งหมดนี้จะสำเร็จได้ต้องมีผู้นำที่ปรารถนาการเปลี่ยนแปลงนั้นอย่างแรงกล้าคอยขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดทั้งกระบวนการ

ดูบทความทั้งหมด →