อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน
ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการสร้างทีม

หนึ่งในความเข้าใจผิดเกี่ยวกับสร้างทีมที่พบได้บ่อยแทบทุกองค์กรก็คือ เข้าใจว่าการสร้างทีมงานนั้นก็แค่นำคนมารวมกันและมีการแต่งตั้งมอบหมายภารกิจอย่างเป็นทางการ เดี๋ยวสักพักทีมก็สามารถทำงานร่วมกันได้เอง ยิ่งถ้าเป็นทีมคนเก่งก็ยิ่งน่าจะรวมกันได้ง่ายมากขึ้นไปอีก การนำคนมารวมกันเป็นทีมจึงน่าจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานได้ ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิดถนัดเลย ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการสร้างทีมก็คือ ในช่วงแรกของการสร้างทีม หรือช่วง Forming นั้น ไม่ว่าเราจะมีการบริหารจัดการที่ดีขนาดไหนประสิทธิภาพโดยรวมของทีมก็จะลดลงอยู่ดี เหตุผลหลักก็คือ สมาชิกในทีมพึ่งมารวมตัวกัน
ยังไม่รู้จักกันและกันดีพอ ไม่รู้ว่าใครมีจุดแข็งจุดอ่อนเรื่องอะไร แถมต่างคนต่างก็อยู่ระหว่างการเริ่มต้นมาเรียนรู้ภารกิจของทีมที่ได้รับมอบหมาย อาจจะยังไม่เข้าใจวิธีการทำงานอย่างชัดเจน ทำให้แบ่งงานกันผิดพลาด หรืออาจจะมัวแต่เกรงใจกัน ทำให้ไม่กล้าที่จะพูดคุยแสดงความคิดเห็นกันอย่างตรงไปตรงมา สถานะของทีมในตอนนั้นยังไม่สามารถเรียกว่าทีมได้ด้วยซ้ำ เป็นเพียง “กลุ่มทำงาน (Working Group)” เท่านั้นเมื่อกลุ่มทำงานนี้เริ่มต้นทำงานด้วยกันไปสักระยะหนึ่ง ความไม่เข้าใจกันจะเริ่มส่งผลให้เกิดความเห็นไม่ตรงกัน เริ่มเกิดเป็นความขัดแย้ง และกลายเป็นการทะเลาะเบาะแว้ง ช่วงนี้เราเรียกว่า
ช่วง Storming สถานะของทีมจะเป็น “ทีมปลอมๆ (Pseudo Team)” ซึ่งถือเป็นช่วงอันตรายที่สุด หากไม่สามารถบริหารจัดการได้ดีพอ ทีมจะพังทลาย ภารกิจที่ได้รับมอบหมายก็จะไม่สำเร็จ แต่หากมีการบริหารจัดการที่ดีพอ ทีมจะเริ่มขยับเข้าสู่ช่วงที่สามการจะขยับเข้าสู่ช่วงที่สามและทำให้ทีมเปลี่ยนจากทีมปลอมๆ ให้กลายเป็น “ทีมที่มีศักยภาพที่จะเป็นทีมที่แท้จริง (Potential Team)” ได้นั้น สมาชิกในทีมจะต้องเข้าใจและยอมรับในความแตกต่างของกันและกัน เปิดใจเรียนรู้ถึงจุดแข็งจุดอ่อนของสมาชิกแต่ละคน พร้อมทั้งตัดสินใจที่จะทำงานร่วมกันโดยอาจมีการกำหนดข้อตกลงอะไรบางอย่างร่วมกันก่อน
ดังนั้นผู้นำจึงมีบทบาทที่สำคัญมากในการนำทีมจากช่วงที่สองเข้าสู่ช่วงที่สามที่เราเรียกว่า “Norming” ซึ่งเมื่อเข้าสู่ช่วงนี้ได้แล้ว สมาชิกในทีมจะเริ่มรู้บทบาทหน้าที่ของตัวเอง และอยากเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อทำให้เป้าหมายของทีมสำเร็จมากขึ้นจึงมักกล้าคิดกล้าแสดงความคิดเห็นมากขึ้นเมื่อทีมได้ทำงานร่วมกันมากขึ้นไปสักระยะหนึ่งแล้ว จากแค่รู้จักก็จะเริ่มเปลี่ยนเป็นรู้มือและรู้ใจ ผลงานจะเริ่มแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ทำให้สมาชิกในทีมมีขวัญและกำลังใจที่จะทำงานอย่างหนักเพื่อเป้าหมายมากขึ้นไปอีก สมาชิกมีความยืดหยุ่นและช่วยเหลือกันและกัน ทีมจะค่อยๆ
เปลี่ยนจากแค่ทีมที่มีศักยภาพที่จะเป็นทีมที่แท้จริงให้กลายเป็น “ทีมที่แท้จริง (Real Team)” ได้ และนั่นเองคือจุดที่ประสิทธิภาพในการทำงานของทีมจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่มีอะไรมาฉุดรั้งได้อีกต่อไปได้เรียนรู้แบบนี้แล้ว ครั้งต่อไปที่จะสร้างทีมขึ้นมา ก็อย่าลืมข้อเท็จจริงเหล่านี้ และวางแผนบริหารจัดการเพื่อให้ทีมเข้าสู่ช่วงของการเป็นทีมที่แท้จริงอย่างรวดเร็วที่สุด
