อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน
ฟีดแบ็ค ไม่เท่ากับด่า

กล้าตักเตือนเมื่อเขาทำผิด กล้าชมเชยเมื่อเขาทำถูก การเป็นหัวหน้าที่ดีต้องเข้าใจทักษะการฟีดแบ็ค หรือการให้ข้อมูลป้อนกลับกับลูกน้องก่อนที่จะมาเรียนรู้เรื่องนี้กัน อยากให้ทุกคนลองตอบคำถามนี้ดูอย่างจริงใจนะครับ “คุณด่าลูกน้องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ" บางคนอาจตอบว่า เมื่อกี้เอง ก่อนมานั่งเรียนรู้เรื่องนี้ ซึ่งก็ไม่แปลกนะครับ เพราะปกติเวลาผมเข้าไปสอนเรื่องนี้ตามองค์กรต่างๆ พอถามคำถามนี้ คนส่วนใหญ่ในห้องก็ตอบว่า เมื่อกี้เองครับ อาจารย์ ตอนอาจารย์ปล่อยไปเบรคงั้นผมขอถามอีกสักคำถามนึงนะครับ “คุณชมลูกน้องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ" สำหรับคำถามนี้ น้อยคนมากที่จะตอบว่า
เมื่อกี้เอง บางคนชมครั้งสุดท้ายเมื่อวาน บางคนชมครั้งสุดท้ายเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว บางคนนะผมถามไปเรื่อยๆ สรุปว่า ชมครั้งสุดท้ายเมื่อปีที่แล้วผ่านมาจะปีนึงแล้ว ยังไม่ได้ชมเขาอีกเลยพอพูดถึงคำว่า "ฟีดแบ็ค" หลายคนคิดว่า สิ่งที่ตัวเองต้องทำคือ เมื่อไหร่ก็ตามที่เห็นเขาทำผิดต้องรีบด่า ยิ่งด่าแรงยิ่งดีเขาจะได้หลาบจำ วันหลังจะได้ไม่ทำแบบนี้อีก แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไรครับ ผมเชื่อว่าส่วนใหญ่คนที่บอกว่าต้องด่าแรงๆ ทั้งหลาย สักพักนึงจะเลิกด่าเพราะ "ด่าจนปากเปียกปากแฉะแล้ว มันยังไม่เปลี่ยนเลย” ผมเคยเจอหัวหน้าคนนึงด่าลูกน้องว่า "ไอ้เห็บหมา" ผมแอบตกใจว่าทำไมด่าแรงจัง
หัวหน้าท่านนั้นบอกว่า ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันแล้ว ด่าไปทุกคำ ลูกน้องคนนั้นไม่เคยสะดุ้งสะเทือนเลยจริงๆ แล้วการฟีดแบ็คควรมีทั้งสองด้านนะครับ ทั้ง "ติ" และ “ชม"สมมติคุณมอบหมายงานให้ลูกน้องคนนึงทำ เขาทำมาครั้งที่
1 ทำผิด คุณตำหนิ เขาเรียนรู้ว่าวิธีที่ 1 ผิด เลยไปทำมาใหม่เป็นครั้งที่
2 ซึ่งก็ผิดอีก คุณก็ตำหนิอีก เขาก็เลยได้เรียนรู้ว่าวิธีที่ 2 ก็ผิด พอมาถึงครั้งที่ 3 เขาทำถูกแล้ว คุณก็เลยเฉยๆ ไม่ได้ตำหนิอะไร เขาจะรู้สึกอย่างไรครับ เขาจะรู้มั้ยว่าเขาทำถูก หรือเขาจะคิดว่า “วันนี้ฉันโชคดีที่เข้ามาหาพี่เขาตอนอารมณ์ดีเลยไม่โดนด่า" ถ้าเขาคิดแบบนั้น เขาจะกลับไปแล้วทำมาใหม่ด้วยวิธีที่ 4 ซึ่งแน่นอนว่าผิด คราวนี้คุณก็ยิ่งโมโห ว่าจะทำวิธีใหม่มาทำไม คุณเลยตำหนิไป แต่ไม่ได้บอกนะว่า
3 น่ะถูกแล้ว ถึงตรงนี้พอจะเดาออกใช่มั้ยครับ ว่า จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปการติหรือตักเตือนเมื่อทำผิด เป็นการบอกเขาให้รู้ตัวว่า สิ่งที่ทำมันผิด เขาจะได้ไม่ทำอีกแต่ที่บอกว่าติหรือตักเตือนก็ไม่ใช่การด่านะครับ การด่าเป็นการปลดปล่อยอารมณ์ของเราออกไปทำร้ายคนที่เรากำลังด่าอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วถ้อยคำเหล่านั้นไม่ได้สามารถนำไปปรับปรุงแก้ไขพัฒนาอะไรได้เลยนอกจากทำให้เขารู้ว่าความผิดนั้นมันร้ายแรงเพียงไหนหรือตัวเขาแย่ขนาดไหน แต่การติและการตักเตือนเป็นการชี้ถึงจุดที่ผิดพลาด ยิ่งถ้าหากเราไม่ได้ใส่อารมณ์ร้อนๆ เข้าไป
แถมเติมด้วยคำแนะนำในการแก้ไขสิ่งผิดให้กลายเป็นถูกการตินั้นก็จะกลายเป็นการ “ติเพื่อก่อ” ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาในทางที่ดีขึ้นได้ส่วนคำชมเชยเมื่อทำถูก เป็นการบอกเขาให้รู้ตัวว่า สิ่งที่ทำน่ะถูกแล้ว เขาจะได้ทำต่อไปคำชมเชยยังเป็นเหมือนการให้รางวัลที่ดีที่สุดกับเขา ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า ทำให้เขามีความสุขในการทำงาน มีกำลังใจเพิ่มมากขึ้น จึงทำงานได้ดีขึ้น รู้แบบนี้แล้ว ใครที่ไม่ค่อยได้ชมเชยลูกน้อง หรือชมใครไม่เป็น ต้องรีบฝึกฝนทักษะนี้นะครับ
