← กลับคลังความรู้สาธารณะ

อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน

“อนาคตที่แน่นอน” ไม่มีอยู่จริง มีเพียงแต่ “อนาคตที่เป็นไปได้” เท่านั้น

หญิงสาวเปิดแผงโปร่งใสสามบานที่เผยให้เห็นอนาคตที่เป็นไปได้ต่างกัน

ก่อนที่คุณจะอ่านเรื่องราวในบทนี้ต่อไป ผมต้องขอบอกก่อนว่า เนื้อหาในบทนี้อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเชื่อของแต่ละคนอยู่บ้าง ผมจึงต้องขอออกตัวก่อนว่า สิ่งที่ผมกำลังพูดอยู่นี้ ไม่ได้แปลว่าผมต้องการบอกหรือตัดสินว่าศาสนาหรือความเชื่อไหนถูกกว่าหรือดีกว่าความเชื่อไหน ผมแค่กำลังเชื่อมโยงเหตุและผลให้เห็นว่า ความเชื่อแบบไหนมีแนวโน้มที่จะส่งผลให้เกิดผลลัพธ์แบบไหนเท่านั้นนะครับ

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ค่านิยมและความเชื่อที่เชื่อมโยงมากับวัฒนธรรมหรือศาสนา ย่อมส่งผลต่อกรอบความคิดและวิธีการใช้ชีวิตของเรามากทีเดียว ในกลุ่มประเทศที่มีความเชื่อในเรื่องโชคชะตาฟ้าลิขิต ชีวิตของเราขึ้นอยู่กับเวลาตกฟาก หรือผลกรรมที่เราทำมาแต่ชาติปางก่อน อนาคตของเราถูกกำหนดไว้แล้วโดยอำนาจที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เราจะต้านทานได้อนาคตจึงมีเพียงแค่หนึ่งเดียว ชุดความเชื่อเหล่านี้มักจะส่งผลให้คนรู้สึกว่าตัวเองไม่มีทางเลือก ทำได้แค่ปลงแล้วก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมของตัวเองต่อไป อย่างมากที่สุดที่เราทำได้ก็แค่พยายามทำบุญให้มากๆ เข้าไว้ในชาตินี้เพื่อชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเกิดมาลำบากเหมือนชาตินี้อีก

ต่างกับกลุ่มประเทศที่เชื่อว่า แม้ว่าชีวิตของเราจะมีพระผู้สร้าง พระเจ้าสร้างเรามาอย่างมีวัตถุประสงค์ที่เฉพาะเจาะจง แต่พระเจ้าก็ให้เสรีภาพในการตัดสินใจเลือกกับเราด้วย ว่าเราจะเลือกทำตามเป้าประสงค์สูงสุดที่พระเจ้าใส่ไว้ในชีวิตของเราหรือไม่ หรือเราจะเลือกใช้ชีวิตตามใจปรารถนาของเราเอง อนาคตที่เป็นไปได้จึงมีอยู่มากมาย ขึ้นอยู่กับว่าในแต่ละวันเราจะตัดสินใจเลือกแบบไหน ชุดความเชื่อเหล่านี้ทำให้คนมั่นใจว่าตัวเองมีทางเลือกเสมอในทุกเหตุการณ์ ตัวเองมีอำนาจเหนือสถานการณ์นั้น และตัวเองต้องรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของตัวเองด้วย

กรอบความคิดแบบนี้สำคัญมากเพราะมันสะท้อนว่า เราคือคนที่ต้องรับผิดชอบต่ออนาคตของเรา เราอยากให้อนาคตของเราเป็นอย่างไร เราเลือกได้ เราอยากให้อนาคตขององค์กรของเราเป็นอย่างไร เราเลือกได้ และเมื่อเราเลือกแล้ว ที่เหลือก็แค่ ลงมือทำในสิ่งที่จะทำให้อนาคตที่เราเลือกนั้นเกิดขึ้นจริง

แน่นอนว่าชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดที่ เมื่อเราเลือกอนาคตของเราแล้ว ลงมือทำแล้ว แล้วอนาคตของเราจะเป็นอย่างที่เราเลือกชัวร์ๆ ระหว่างทางเดินจากจุดที่เรายืนอยู่ในปัจจุบันไปจนถึงปลายทางอนาคตที่เราเลือกไว้ ยังมีอะไรมากมายที่เราต้องคิด ต้องทำ ต้องตัดสินใจ ต้องปรับเปลี่ยน แต่คนที่เชื่อว่า ตัวเองคือผู้ที่มีสิทธิ์เลือกอนาคตของตัวเอง พวกเขาถึงจะมีพลังมากเพียงพอที่จะขับเคลื่อนชีวิตของตัวเอง ขับเคลื่อนทีม ขับเคลื่อนองค์กร ไปสู่จุดที่ตั้งใจไว้ พวกเขาถึงจะมีพลังมานั่งคิดวางแผนกลยุทธ์มากมาย เพื่อผลักดันชีวิตของตัวเอง ของทีม ขององค์กรไปสู่เป้าหมายที่ต้องการได้

ผมขอจบตอนนี้ด้วยคำคมของกูรูด้านการบริหารจัดการระดับโลกอย่างปีเตอร์ ดรักเกอร์นะครับ ท่านกล่าวไว้ว่า “The best way to predict future is to create it หรือหนทางที่ดีที่สุดในการทำนายอนาคต คือ การสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง”

ดูบทความทั้งหมด →