← กลับคลังความรู้สาธารณะ

อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน

คำว่า “ไม่มีเวลา” เป็นเพียงข้ออ้างของคนที่ไม่ยอมบริหารเวลา

หญิงสาวนำก้อนหินใหญ่ออกจากนาฬิกาทรายเพื่อจัดพื้นที่ให้สิ่งสำคัญ

ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยพูดคำว่า "ไม่มีเวลา" จนติดปาก พูดแบบนั้นเพราะเรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ เรารู้สึกว่าเรายุ่ง เรามีสิ่งที่ต้องทำมากมาย เราจึงไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเพิ่มเติมแล้ว

จนกระทั่งวันหนึ่งที่ผมได้ไปฟังนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จท่านหนึ่งพูดว่า "ไม่มีเวลาไม่มีในโลก"

ผมก็อึ้งๆ ไปพักนึง แล้วก็นั่งคิดถึงประโยคนี้จนเข้าใจว่า “เอ้อ ! จริงนะ เราจะพูดว่าเราไม่มีเวลาได้อย่างไร ในเมื่อเวลามันก็มีตัวตนของมันอยู่ ไม่เคยมากขึ้น ไม่เคยน้อยลง 1 สัปดาห์มี 7 วัน 1 วันมี 24 ชั่วโมง เป็นความจริงที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่มีใครสามารถขโมยเวลาของเราไปจากเราได้ นอกจากว่าเรายกเวลาของเราให้กับเขาไปด้วยตัวเราเอง”

พอคิดได้ดังนั้นจึงได้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นมาอีกว่า คำว่า "ไม่มีเวลา" จึงมีความหมายแค่ 2 อย่างเท่านั้น

อย่างแรก ถ้ามีใครบอกให้เราทำอะไร แล้วเราบอกเขาไปว่า "ไม่มีเวลา" นั่นแปลว่า สิ่งที่เขาบอกให้เราทำ ไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่

อย่างที่สอง เรากำลังใช้คำว่าไม่มีเวลา เป็น "ข้ออ้าง" ที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจขึ้น เพราะเราไม่อยากทำอะไรบางอย่าง เช่น ไม่มีเวลาไปออกกำลังกายเลย (แต่มีเวลานอนเล่นเกมได้เป็นชั่วโมงๆ ดูซีรี่ส์จบได้วันละสองสามตอน) อันนี้ไม่ใช่ว่าเราเห็นการนอนเล่นเกมสำคัญกว่าการออกกำลังกาย แต่จริงๆ แล้วในใจเราไม่อยากออกกำลังกายเลยต่างหาก เลยใช้คำว่าไม่มีเวลามาเป็นข้ออ้าง

พอคิดได้แบบนี้ ผมก็เริ่มจัดการกับตัวเองใหม่ พยายามเลิกพูดคำว่า "ไม่มีเวลา" แบบใช้มาเป็นข้ออ้าง อย่างทุกวันนี้ทุกครั้งที่พยายามชวนตัวเองให้ไปออกกำลังกาย ผมก็ยังไม่ได้ไปทำสักที ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงพูดว่า ก็เราไม่มีเวลาออกกำลังกายเลย งานยุ่งจะตาย ไหนจะต้องเตรียมสอน ไหนจะต้องบริหารธุรกิจ ไหนจะต้องนั่งประชุมงานเพื่อสังคม จนแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนอยู่แล้ว !!!

แต่ตอนนี้ผมไม่พูดแบบนั้นแล้ว ผมยอมรับกับตัวเองตรงๆ ว่า "เราขี้เกียจ" ยอมรับตรงๆเพื่อให้รู้ว่าเราต้องจัดการกับมัน ถ้าเรายังทำมันไม่ได้ มันก็เป็นเพราะตัวเราเองนี่แหละที่ยังไม่ชนะความขี้เกียจของตัวเองสักที มันไม่ใช่ความผิดของงาน ไม่ใช่ความผิดของคนในครอบครัว อย่าโยนความผิดไปให้กับคนอื่นหรือสิ่งอื่น การตัดสินใจใช้เวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดของเราเพื่อทำอะไร เป็นความรับผิดชอบของเราล้วนๆ เลย

ขอจบท้ายตอนนี้ด้วยคำคมที่บาดใจผมอย่างแรงมาแล้วนะครับ

“ เวลา คือ ทรัพยากรที่มีค่าที่สุดของนักบริหาร ถ้า บริหารเวลาไม่ได้ ก็คงไม่สามารถบริหารอย่างอื่นได้ แล้ว" - Peter Drucker

ดูบทความทั้งหมด →