อ่านได้ทุกคน · ไม่ต้องล็อกอิน
Body Language ทุกอิริยาบถของเราคือการสื่อสาร

ในความเป็นจริงแล้ว คำพูดที่ส่งออกไปมีผลน้อยกว่าภาษากายอย่างมาก จากผลงานวิจัยของ Professor Albert Mehrabian พบว่า คำที่พูดออกไป (Words) มีความสำคัญเพียงแค่ 7% เท่านั้น ในขณะที่น้ำเสียงที่ใช้ (Tone of Voice) มีความสำคัญถึง 38% และภาษากาย (Body Language) มีความสำคัญมากที่สุดถึง 55% เลยทีเดียว นั่นหมายความว่า ถ้าคำที่พูดออกไปกับภาษากายไม่สอดคล้องกัน คนจะเชื่อในภาษากายมากกว่า และที่สำคัญภาษากายหลอกกันยากกว่าภาษาพูดมากนัก ดังนั้นหากเราสามารถอ่านภาษากายของคู่สนทนาได้ จะทำให้เรารู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ภายในใจ จริงๆ แล้วเขาคิดอย่างที่พูดออกมาหรือไม่
หรือเมื่อเขาฟังเราพูดแล้วเขารู้สึกอย่างไร หากภาษากายของคู่สนทนาส่งสัญญาณลบออกมาแล้วเราเข้าใจ เราก็จะสามารถแก้ไขสถานการณ์ได้ทันเวลา จริงๆ แล้วภาษากายไม่ได้เข้าใจยากมากนัก และค่อนข้างมีความสากลในระดับหนึ่งเพียงแต่ต้องการการใส่ใจ การสังเกต และเรียนรู้เท่านั้นเคล็ดลับในการสังเกตสัญญาณที่ไม่ใช่คำพู ด
1 อย่าเลือกเฉพาะสัญญาณใดสัญญาณหนึ่ง ให้พิจารณาสัญญาณที่ออกมาทั้งหมดทั้งสีหน้าท่าทางที่เขาแสดงออกมา น้ำเสียงที่ใช้ การเคลื่อนที่ของสายตา ฯลฯ บางคนอาจได้รับการฝึกฝนให้วางท่าทางภาษากายได้อย่างเหมาะสม หรือฝึกการพูดจนควบคุมการใช้โทนเสียงและจังหวะการพูดได้ แต่ยากที่จะควบคุมทั้งหมดได้พร้อมๆ กันหรือบางคนอาจมีนิสัยติดตัวแปลกๆ ที่ทำให้ภาษากายของเขาไม่เหมือนกับคนอื่น เช่นบางคนชอบกอดอกจนเป็นนิสัย เวลาที่เขากอดอกจึงอาจไม่ได้แปลว่าเขาต้องการป้องกันตัวเอง หรือปิดตัวเองจากการสนทนา เขาอาจจะกำลังคิดอะไรบางอย่างจนทำให้เผลอแสดงนิสัยชอบกอดอกออกมาโดยไม่รู้ตัวก็เป็นได้
2 ระวังความแตกต่างของชนชาติและวัฒนธรรม อย่าพึ่งรีบด่วนตัดสินภาษากายของคู่สนทนา เมื่อคุณต้องพูดคุยกับคนต่างชาติ หรือเดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศที่คุณไม่คุ้นเคย ให้ระลึกไว้เสมอว่าบางประเทศอาจมีพื้นฐานภาษากายไม่เหมือนกันกับประเทศอื่นๆ เช่น สำหรับประเทศไทยและหลายประเทศทั่วโลก การส่ายหน้าแปลว่า ไม่ใช่ ไม่โอเค แต่สำหรับบางประเทศ การส่ายหน้าแปลว่า ใช่ โอเคเคล็ดลับในการส่งสัญญาณที่ไม่ใช่คำพู ด 1 ใช้สัญญาณที่สอดคล้องกับคำพูดของคุณ ระวังอย่าให้ภาษากายขัดแย้งกันเองกับคำพูดที่พูดออกไป เพราะนั่นจะทำให้ผู้รับสารเกิดความสับสนและไม่แน่ใจ อย่าลืมว่าคนเลือกเชื่อภาษากายมากกว่าคำพูด
2 ปรับใช้สัญญาณให้เหมาะสมกับบริบท การพูดในที่ประชุมกับการพูดแบบหน้าต่อหน้า ก็มีบริบทที่แตกต่างกันไป คุณต้องเลือกปรับใช้โทนเสียง จังหวะการพูดท่าทาง และภาษากายอื่นๆ ให้เหมาะสมกับบริบทนั้น ลองจินตนาการถึงคนที่พูดเหมือนกำลังเล่นละครเวทีตลอดเวลา (สีหน้าท่าทางอารมณ์จัดเต็ม) ทั้งที่เขากำลังนั่งคุยกับเราแค่คนเดียวเท่านั้น เราคงรู้สึกแปลกๆ และอาจตีความไปว่า คนนั้นไม่น่าไว้วางใจเพราะเขากำลังแสดงละครใส่เรา ก็เป็นได้
3 ระวังอย่าเผลอปล่อยสัญญาณแง่ลบ กุมมือไว้ด้านหน้า งอไหล่ห่อตัว คอตกมองต่ำ เหล่านี้ล้วนเป็นสัญญาณของความไม่มั่นใจในตัวเอง ซึ่งแทบจะไม่เป็นประโยชน์ในสถานการณ์ไหนเลย
